Σάββατο, 8 Φεβρουαρίου 2014

2/08/2014 04:00:00 μ.μ.
Άσκηση πειθαρχικής δίωξης σε βάρος της ανακρίτριας που χειρίστηκε το σκάνδαλο της ΕΛΣΤΑΤ.
 
Με την άσκηση πειθαρχικής δίωξης από την εισαγγελία του Αρείου Πάγου σε βάρος της ανακρίτριας που χειρίστηκε το σκάνδαλο της ΕΛΣΤΑΤ, ανοίγει ο δρόμος για τη νομική κατάρριψη του μνημονίου.

Αν δε, χαρακτηριστεί και η δανειακή σύμβαση ως «παράνομη», το σύνολο του χρέους που απορρέει από αυτήν καθίσταται «απεχθές».

Η είδηση της άσκησης πειθαρχικής δίωξης κατά της ανακρίτριας είναι εξαιρετικά σοβαρή. Σύμφωνα με δημοσιεύματα που ήλθαν στο φως κατά τη διάρκεια της ανάκρισης, η διαδικασία είχε χαρακτηρισθεί ιδιαίτερα περίεργη, με σκοπό κατά πολλούς τη μη εμπλοκή του κ. Γεωργίου της ΕΛΣΤΑΤ.


Από την άσκηση της ποινικής δίωξης απορρέει και η δικαίωση του εισαγγελέα κ. Πεπόνη, καθώς και η ύπαρξη αμέλειας ή δόλου στην απόπειρα απεμπλοκής του κ. Γεωργίου, είναι ζήτημα που μένει να αποδειχτεί.

Σε αυτό το πλαίσιο, ενδέχεται να κριθεί ότι η υπαγωγή της χώρας στο ΔΝΤ είναι αποτέλεσμα δολιότητας λειτουργών που διατηρούσαν στενές σχέσεις με τους δανειστές. Το μέγεθος του ενδεχόμενου σκανδάλου γίνεται φανερό με το παράδειγμα μιας επιχείρησης που διαπραγματεύεται συμφωνία με χρηματοπιστωτικό ίδρυμα και στις τάξεις της υπάρχουν άνθρωποι ελεγχόμενοι από το ίδρυμα σε θέσεις κλειδιά.

Οι πιθανοί «εγκάθετοι» είναι σε θέση να φτιάξουν και τα στοιχεία που διέπουν τη συμφωνία στα μέτρα του δανειστή, υποσκάπτοντας τα συμφέροντα της επιχείρησης. Εφόσον, λοιπόν, προκύψει καταδολίευση, οι συμφωνίες ακυρώνονται και τα θύματα διεκδικούν μεγάλες αποζημιώσεις.


Στην περίπτωση της Ελλάδας εν προκειμένω, δύο διορισμένοι σε θέσεις εξουσίας, οι κ.κ Παπακωνσταντίνου και Προβόπουλος υπέγραψαν μία δανειακή σύμβαση, χωρίς να έχουν την έγκριση του πραγματικού διαχειριστή, του κοινοβουλίου.

Στη συνέχεια, ο τρίτος διορισμένος, ο κ. Γεωργίου, φέρεται να παρουσίασε στοιχεία κατά τέτοιον τρόπο που το συνοδευτικό μνημόνιο να εξασφαλίζει τους δανειστές, βυθίζοντας την Ελλάδα σε ανθρωπιστική κρίση.

Όλα τα παραπάνω, βέβαια, μένει να εξακριβωθούν, η άσκηση της ποινικής δίωξης, πάντως, αποδεικνύει ότι η δικαιοσύνη δεν υποκύπτει σε πολιτικές σκοπιμότητες ή ισχυρά συμφέροντα.